Aardappel, laat je niet kisten!
Vooral niet door
dat stel
Culinaire alchemisten
Zij wilden je, de laan uit
sturen
Maar we zijn hier niet gediend
Van zulke rare kuren
Ik zei
Wie ben je dan
En wat moet je
dan
Nou wat zeg je dan
En wat beweer je dan
En wat doe je
dan
Ja wat kan je dan
In dit stadje aan de Maas….
Is de aardappel de
baas!
Ze kwamen langs
met een nieuwe menukaart
Met
wilde tarwe, rijst en pasta enzovoort
Ik vroeg ze :'Zèg, zijn
jullie niets vergeten
Of heb je nooit van aardappels
gehoord?'
Ze zeiden:'Ja , maar dat is niet van deze tijd,
Het
is zo saai, zo ouderwets
Ze passen niet in ons beleid'
Toen zei ik
Aardappel, laat je niet kisten!
Vooral niet door
dat stel
Culinaire alchemisten
Zij wilden je, de laan uit
sturen
Maar we zijn hier niet gediend
Van zulke rare kuren
Ik zei
Wie ben je dan
En wat moet je
dan
Nou wat zeg je dan
En wat beweer je dan
En wat doe je
dan
Ja wat kan je dan
In dit stadje aan de Maas….
Is de aardappel de
baas!
De hele zaak
Kwam toen in beweging
Alle
klanten klommen woedend op hun stoel
Een dikke man smeet zijn
bord pasta naar de obers
En schreeuwde: 'Hier, pak aan, da's
midden in je smoel'
Als de bliksem zijn ze toen maar naar de
groenteman gegaan
Die zag ze komen met een lach
En keek ze
medelijdend aan
En zei toen (parlando)
Kijk, een aardappel laat zich niet kisten!
Vooral
niet door zo'n stel
Culinaire alchemisten
Hij laat zich niet
de laan uit sturen
En we zijn hier niet gediend
Van zulke rare
kuren
In dit stadje aan de Maas
Is de aardappel de
baas!
